Ang Tatlong Munting Baboy

Noong unang panahon, umalis sa kanilang ina ang tatlong munting baboy upang magtayo ng sarili nilang bahay. Gusto ng unang baboy na matapos agad, kaya gumawa siya ng bahay na yari sa dayami. Magaan ito at madaling buuin, kaya natuwa siyang maagang natapos ang kanyang trabaho.

Gusto rin ng ikalawang baboy ng madaling gawain. Nagtipon siya ng mga patpat at nagtayo ng bahay na kahoy. Mas matibay ito kaysa sa bahay na dayami, ngunit hindi siya naglaan ng sapat na oras upang patatagin ito. Pagkatapos, pinuntahan niya ang kanyang kapatid.

Mas mabagal magtrabaho ang ikatlong baboy. Nagdala siya ng mga ladrilyo, naghanda ng semento, at nagtayo ng matibay na bahay na may makakapal na pader at matatag na bubong. Tinawanan siya ng mga kapatid dahil nagtatrabaho pa rin siya habang sila ay nagpapahinga na, ngunit nagpatuloy siya hanggang matapos ang bahay.

Isang araw, dumating ang gutom na lobo sa bahay na dayami ng unang baboy. Ayaw siyang papasukin ng baboy. Humihip nang malakas ang lobo at bumagsak ang bahay. Mabilis na tumakbo ang unang baboy papunta sa bahay ng ikalawang baboy.

Sinundan sila ng lobo. Humihip siya laban sa bahay na yari sa patpat hanggang bumagsak din ito. Tumakbo ang dalawang takot na baboy papunta sa bahay na ladrilyo ng ikatlong baboy. Paulit-ulit na humihip ang lobo, ngunit hindi gumalaw ang bahay.

Sinubukan ng lobo ang ibang paraan upang makapasok, ngunit nagtulungan ang tatlong baboy at pinrotektahan ang kanilang tahanan. Sa wakas, naunawaan ng lobo na hindi niya kayang talunin ang matibay na bahay at umalis siya.

Natutunan ng unang dalawang baboy ang isang mahalagang aral. Ang mabilis na trabaho ay hindi palaging mahusay na trabaho. Tinulungan nila ang kanilang kapatid at nangakong sa susunod ay mas mag-iingat sila. Ipinapaalala ng kuwento na ang tiyaga, paghahanda, at sipag ay makatutulong sa atin kapag may dumarating na problema.
